Ontstaan en achtergronden
Het libretto van Nabucco, geschreven door librettist Temistocle Solera, heette oorspronkelijk Nabucodonosor, naar het gelijknamige toneelstuk van Anicet-Bourgeois en Francis Cornu. Het was door Bartolomeo Merelli, de impresario van het Teatro alla Scala in eerste instantie aangeboden aan de Pruisische componist Otto Nicolai, maar die wilde liever aan de opera Il Proscritto werken en weigerde de opdracht. Vervolgens kwam Merelli bij Verdi terecht, die net een ramp achter de rug had met zijn geflopte tweede opera Un giorno di regno. Verdi twijfelde aan zijn carrière als operacomponist en weigerde eveneens. Merelli wilde daar echter niet van horen en gaf Verdi het document mee naar huis.
De opera was meteen een groot succes, mede omdat de Italianen zich konden herkennen in het lijden van de joden. Italië behoorde destijds bij Oostenrijk, maar er was een sterk nationalistisch sentiment genaamd Risorgimento (hereniging). Met name het slavenkoor (Va, pensiero) vond enorme weerklank; het is regelmatig geopperd als Italiaans volkslied. Tegenwoordig wordt het koor vaak twee keer achter elkaar gespeeld.
Nicolai toonde zich een zuur verliezer. Zijn eigen opera (Il proscritto) flopte, en hij verruilde Milaan voor Wenen. Toen hij van het grote succes van Nabucco hoorde, ontstak hij in woede. Volgens hem waren Verdi's opera's verschrikkelijk slecht, en hij zag Nabucco alleen maar als moord en bloedvergieten.
(Bron: wikipedia)
De ziel kan de taal van de muziek slechts begrijpen, niet vertalen.